Bugün, Türkiye’nin yakın geçmişte yaşadığı en karanlık, en acı olaylardan birinin yıl dönümü.
7 yıl önce bugün, Başkent’in göbeğinde barış talebiyle bir araya gelen ve çoğunluğu gencecik çocuklardan oluşan kitleye düzenlenen bombalı saldırı, sokakları kana buladı ve yüreğimizde sarılmayacak yaralar açtı.
Ortadoğuyu kana bulayan şeriatçı terör örgütü IŞİD'in bu bombalı saldırısı sonucunda 103 yurttaşımız yaşamını yitirdi, onlarca insanımız sakat kaldı. Başta saldırıya uğrayıp sağ çıkanlarda, sonra tüm toplumda hiç geçmeyecek bir travma oluştu.
Bu hain saldırı kadar, sonrasında yaşananlar da hafızalarımıza silinmeyecek şekilde kazındı:
• Arap şeyhleri öldüğünde milli yas ilan eden siyasi iktidar, 10 Ekim Katliamı için kılını kıpırdatmadı.
• Laik bir Cumhuriyet'i Ortadoğu'nun azılı teröristleri için dinlenme tesisi haline getiren, onları Başkentimizin kalbine hançer sokabilecek kadar ülkemizi/insanımızı savunmasız bırakan politikaların sahipleri hesap vermedi.
• Planlı bir miting olduğu halde, büyükşehirlerde düzenlenen tüm mitinglerin aksine 10 Ekim sabahında mitingin giriş-çıkış alanlarında neden arama yapılmadığı aydınlatılmadı.
• Bombalı saldırı sonrasında yaralılara ve onların başında yardım bekleyen yurttaşlara biber gazı sıkılmasının, polis araçlarının ablukası nedeniyle ambulansın çok yakın bir mesafede geliyor olmasına rağmen gecikmesinin hesabı sorulmadı.
• 103 canı bizden koparan hainlerin MİT tarafından yakın takip edilmesine, bu konuda Emniyet'e 2 ay önce "saldırı olabilir" diye resmi uyarıda bulunulmasına, yani katliamın göz göre göre gelmiş olmasına rağmen sorumlular hakkında gereği yapılmadı.
Sonrasında başlatılan yargı süreci de gerçek faillere asla ulaşmayan, ailelerin ve toplumun acısını pekiştiren bir şekilde devam etti.
Anayasal güvence altındaki gösteri ve yürüyüş hakkını kullanan binlerce insanın, ülkenin Başkenti’nde uğradığı bu saldırı hiçbir yanıyla gerçek bir adalet terazisine koyulmadı.
O yüzden 10 Ekim tarihi, hâlâ toplumun vicdanında yara, gözünde yaştır.
Bu yaraya merhem olacak tek şey ise kuşkusuz adalettir.
Bu duygu ve düşüncelerle; 10 Ekim katliamında yakınlarını kaybeden ailelerin acısını bir kez daha paylaşıyor, başta onlar sonra tüm toplum için adalet istiyoruz!