Şiir…

Şiire başladığımda sanki metaforlarım çok sıradandı ki bu çok normaldi.

Çünkü bunların doğasını daha yeni kavrıyordum.

Sonra,  

Sonra kalbimden,ruhumdan,fikrimden,zikrimden,zihnimden süzülenleri kaleme aldım.

Ve şimdi diyorum ki;

Bir ağaç gövdesinden yontulmuş cazibeli bir kadın gibidir şiir.Kimi onu odun gibi görür.Kimi ise,hayranlık uyandıracak bir şâheser.İşte sanata ve şiire bakış bu iki çizgi arasına sıkışmıştır.İki farklı kutup.Tıpkı varsıl ile yoksul gibi.

Ve ben onun şâheser olan yolunda koşar adım menzile doğru yol alıyorum