Bir çiçek düşün… Her gün aynı güneşi görür, aynı havayı solur. Fakat ne kadar güzel açacağı, içine ekildiği toprağa bağlıdır.
Toprak sertse, taşlıysa, ihmal edilmişse; çiçek güçlükle büyür.
Toprak besinliyse, sevgi görmüşse, özenle bakılmışsa; o çiçek açar, kokar, güzelleşir.
İnsan da böyledir.
Hepimiz farklı ailelerde, farklı çevrelerde, farklı hikâyelerin içinde büyüdük.
Bazılarımız sevgiyle sarıldı, bazılarımız susarak sevdi.
Bazılarımız hiç sevgi görmedi, “sevgi” kelimesini bile yabancı saydı.
Büyüdüğümüz yer, yetiştiğimiz insanlar, duyduğumuz sözler, gördüğümüz davranışlar…
Hepsi bizim toprağımızdı.
Kimimiz kırılmaya çok hazırız mesela.
Çünkü toprağımız kuru.
Kimimiz güçlü görünmekten başka çaremiz yok sanıyoruz.
Çünkü toprağımız çorak.
Kimimiz kolay seviyoruz, kolay güveniyoruz.
Çünkü toprağımız suyu bol görmüş.
Bu yüzden kimse kimseyi olduğu gibi yargılayamaz aslında.
Bir insanı anlamanın en doğru yolu, onun toprağına bakmaktır.
Birine “neden böyle oldun?” diye sormadan önce,
“Nasıl bir toprağın vardı?” diye sormayı bilmek gerekir.
Kimi insanların gülüşü kolaydır, kimi insanın ise bir tebessümü bile savaştır.
Kiminin kalbi saksıda büyümüş bir çiçek kadar narindir,
kimininki bahçelerde fırtınalar görmüş bir çınar kadar dirençli.
Ama her çiçek açma potansiyeline sahiptir.
Her insanın içinde, doğru sevgiyle su verildiğinde büyüyecek bir güzellik vardır.
Belki sen de zaman zaman kendine kızıyorsundur:
“Neden böyle yapıyorum?”
“Neden bu kadar kırılıyorum?”
“Neden herkesi memnun etmeye çalışıyorum?”
“Neden hep susuyorum?”
Cevabı basit:
Çünkü toprağın öyle öğretti.
Ama toprağın değiştirilemez değildir.
İnsan kendini yeniden yeşertebilir.
Kırık dallar budanır, yeni dallar filizlenir.
Yeter ki bir damla sevgi, biraz anlayış, biraz sabır olsun.
Unutma:
Çiçek açar…
Ama her toprak aynı kokmaz.
Kiminin kokusu acıdır, kiminin kokusu huzur.
Sen kendi toprağını iyileştirmeye başladığın gün,
İçindeki çiçek zaten açacaktır.
Ve en önemlisi…
Kendi çiçeğini açtırmaya çalışırken başkasına diken olmak zorunda değilsin.
Sen yeter ki kendine iyi bak.
Toprağına sahip çık.
Bir gün biri gelir…
Seni kokusundan tanır.
