Eskiden, büyüklerimizin öğütlerinde sıkça duyduğumuz bir söz vardı: "Eşyalar kullanılmaya, insanlar değer verilmeye layıktır." Bu söz, yıllarca aklımızda kalmış, bir tür rehber gibi yaşamımızın içinde yer etmişti. Ne yazık ki, zamanla bir şeyler değişti. Bugün, eşyalar en değerli şeylerimiz haline geldi, insanların değeri ise çoğu zaman göz ardı ediliyor.
Eşyaların Artan Değeri, İnsanların Azalan Değeri
Bugün alışveriş yaptığımızda, bazen bir telefon ya da bir araba almak, bir insanla kurduğumuz ilişki kadar ilgi çekici ve değerli olabiliyor. Yeni bir telefon almanın heyecanı, bir ilişkiyi yenilemek ya da derinleştirmekten daha fazla zaman ve enerji harcatabiliyor bize. Ve her yeni modelle birlikte eşyaların değeri, içinde bulunduğumuz zamanın gereklilikleriyle paralel olarak artıyor. Ama bu, insanların değerini yitiriyor mu?
Eskiden, bir parça kumaş ya da bir mobilya parçası uzun yıllar kullanılabilirken, şimdi aynı eşyalar hızla eskiyor, bozuluyor ve daha kısa ömürlü hale geliyor. Bu hızla değişen tüketim kültürü, insanları da benzer bir hızla “değersizleştirmeye” başlıyor. İlişkiler, tıpkı moda olan bir kıyafet gibi, bir süre sonra ilgi çekici olmaktan çıkabiliyor. İnsanlar, kolayca tüketilebilen, göz ardı edilebilen varlıklara dönüşüyor.
İnsanın Değerini Kıymetli Kılan Nedir?
Bir zamanlar insan ilişkileri, başkalarının gözlerinde görmek istediğimiz yansımalardı. Bir insanın içindeki sadakat, merhamet, sevgi gibi değerler paha biçilmezdi. Bir zamanlar sevgiyi anlatan bir bakış, bir el sıkışma, bir gülümseme vardı. Bugün, bu değerlerin yerine daha fazla "ne kadar" sorusu geçiyor: Ne kadar güzel, ne kadar zengin, ne kadar güçlü, ne kadar faydalı?
İnsanın değeri, içindeki iyilikle ölçülürdü. Ama şimdi, sıklıkla dış görünüşü, sahip olduğu şeyler ve görünür başarılarıyla değer biçiliyoruz. Bir telefon markasının popülerliği, bir evin büyüklüğü, ya da sahip olunan arabanın marka değeri, bir insanın "değeri" ile sıkça karşılaştırılıyor. Oysa gerçekte, insanın değeri, onun içindeki güzel duygularla, kalbindeki sevgiyle, başkalarına sunduğu değerle ölçülmelidir.
Zamanın Hızına Ayak Uydurmak
Şu anki tüketim çılgınlığı, bizleri sürekli bir şeylere yönlendiriyor. Hızla değişen bir dünyada, en yeni teknolojiye sahip olmak, bir adım önde olmak, bazen insan ilişkilerinin önüne geçebiliyor. Ancak bu hız, insanları birbirine daha da uzaklaştırıyor, sadece dışsal faktörlere dayalı değer yargıları oluşturuyor. İnsanlar, başkalarına değer vermek yerine, genellikle onlar üzerinden kendilerine değer biçmeye başlıyorlar. Oysa bir insanı değerli kılan, sadece sahip oldukları değil, insan olmanın getirdiği derinliktir.
İnsanlar Birbirini Nasıl Değerlendirmeli?
Birini gerçekten değerli kılan, onun içindeki iyiliktir. Sadakati, sevgiyi, anlayışı, hoşgörüyü görebilmek ve bunu değerli kabul edebilmek gerekir. İnsanlara zaman ayırmak, onları anlamak, onlarla kalıcı bağlar kurmak… İşte bu, gerçek değer yaratır. Eşyalar, bir noktada eskir; ama insanlar, eğer doğru şekilde değer verilirse, yıllar geçse de kalıcı bir iz bırakabilirler.
Bundan yıllar önce büyüklerimiz bize öğrettiler ki; eşyalar geçicidir, insan ise içindeki değerlerle kalıcıdır. Oysa şimdi, eşyaların tüketimi hızla artarken, insanlar birbirinden uzaklaşıyor. Eşyalar ve teknolojiler gelişiyor, ama insanın ruhu, kalbi ve içindeki sevgi de bir o kadar değerli kalmalı.
Yavaşlayın ve Değer Verin
Eşyalar alıp satılabilir, değiştirilip yenilenebilir. Ama insanlar, kalpleri ve ruhlarıyla benzersizdir. Bu dünyada her şeyin hızla değişebildiği, her şeyin yerine yenisinin konulabildiği bir zamanda, belki de en değerli şey, birbirimize verebileceğimiz zaman, ilgi ve sevgidir. İnsanlara değer verin, çünkü onlar, hayatınızı anlamlı kılacak olan gerçek hazinelerdir.
Hayatın hızına kapılmadan, insanlara yeniden değer vermek; bir gülümseme, bir nazik söz, bir yardım eliyle bunu yapabilmek, belki de bu çağın en önemli hatırlatmasıdır. İnsanlar, her zaman eşyaların önünde olmalı, çünkü gerçek değer, insanın kalbinde saklıdır.
