Hayat bazen öyle hızlı akıp gidiyor ki, güzelliklerin yanından fark etmeden geçiyoruz.
Oysa güzellik dediğimiz şey, çoğu zaman büyük anlarda değil; bir gülümsemede, bir bakışta, sabah kahvesinin kokusunda, çiçeğin dalına konan serçede gizlidir.
Fark etmek… İşte asıl mesele bu. Bir an durup baktığında, sana sıradan gelen şeylerin aslında ne kadar değerli olduğunu görebiliyorsun. Bir çocuğun masum kahkahası, annenin telefondaki sesi, yürürken yüzüne çarpan hafif rüzgâr… Belki de mutluluğun formülü, bunları hissedebilmekte saklı.
Ne kadar çok güzelliği fark edersek, o kadar çok şükreder, o kadar çok sevinçle dolarız. Çünkü güzellik bakışlarımızla çoğalır. Biz görmeyi seçtikçe, hayat da bize yeni güzellikler sunar.
Kimi zaman bir tesadüf, kimi zaman küçücük bir detay bize “İşte bunun için yaşamaya değer” dedirtir. Aslında hep oradadır; bizim gözlerimizi açmamızı bekler.
Belki de bugün kendimize şu soruyu sormalıyız: Bugün hangi güzelliği fark ettim?
