Her yıl 24 Kasım’da öğretmenleri anarken aslında “mesleğin kutsiyeti” üzerine çokça söz söylenir. Ancak kimi zaman bu sözlerin içi boşalıyor; çünkü öğretmenlik, bir güne sığacak kadar dar bir kavram değildir. Öğretmen, bir çocuğun zihninde ilk filizleri yeşerten, karanlıkta yön tayin ettiren bir deniz feneridir. Işığı güçlü olan öğretmenin öğrencisi yolunu kaybetmez; çünkü o ışık bilgiyle, sabırla, adaletle ve sevgiyle yanar.
Bugün ülkenin dört bir yanında yüzbinlerce öğretmen, kendi sesi kadar öğrencilerinin sesine de kulak vererek sınıfları bir yaşam alanına dönüştürüyor. Onların her biri, bir çocuğun geleceğe tutunduğu incecik dalın güçlenmesini sağlıyor. Çünkü bilirler ki her çocuk verimlidir, her çocuk ışığın değdiği bir kıvılcımla tutuşabilir.
Fakat kabul etmek gerekir: her meslekte olduğu gibi öğretmenlikte de bu ışığı taşımayı unutanlar var. Kimi, kendi heyecanını yıllar içinde kaybetmiş; kimi sabırsızlığın gölgesine sığınmış; kimi de çocuklara uzanması gereken elini başka yüklerle meşgul etmiş. Oysa öğretmenin varlığı, öğrencinin hayatında bir rastlantı değil, bir izdir. Ve bu iz ya iyileştirir, ya da ömür boyu silinmeyen bir gölge bırakır.
Bu yazı, ışığını hâlâ yakan, her sabah sınıfa “Bugün hangi çocuğun dünyasına bir pencere açabilirim?” diye giren öğretmenlere bir teşekkür olduğu kadar, ışığını unutanlara da bir hatırlatmadır:
Bir çocuğun gözündeki merakı söndürmek, bir ülkenin geleceğinden çalmaktır. Öğretmenlik, sadece müfredata uymaktan ibaret değildir; bir duruşu, bir vicdanı ve bir örnekliği gerektirir. Çünkü öğrenci yalnızca dersi değil, karşısındaki insanı da okur.
Bu yüzden öğretmen, davranışıyla ders anlatır; adaletiyle güven verir; sabrıyla yol gösterir; sevgisiyle filizlendirir. Bazı öğretmenler bir sınıfa değil, bir nesle dokunur.
Bugün 24 Kasım.
Gelin çocuklara ışık olma görevini hatırlayalım.
Kendi içimizdeki karanlığı değil, öğrencilerimizin parıltısını büyütelim.
Çünkü ışığın olduğu yerde gölge kaybolur.
Tüm idealist öğretmenlerin Öğretmenler Günü kutlu olsun.
Diğerlerine ise bir temenni:
Işığınızı yeniden yakın; çünkü sizi bekleyen çocuklar var.
